Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Χημειοφοβία: εγχειρίδιο εκμετάλλευσης του φόβου απέναντι στα χημικά.

Από  Zyklon B. 

Πηγή: Fridge.gr

“Αποφεύγω τα χημικά όσο μπορώ”

“Που ξέρεις τι χημικά έχει μέσα!”

“Σκέτη χημεία είναι αυτό το προϊόν”

…όλες τους είναι ατάκες των οποίων κάποια παραλλαγή όλο και κάπου θα έχεις πετύχει. Μπορεί εσύ να κοιτάς με ελαφριά απορία όταν ξεστομίζονται μπροστά σου, αλλά η συνεννόηση μεταξύ “μυστών” έχει ολοκληρωθεί, μέσα από κανάλια μυστικά και σε επίπεδα που δεν τα πιάνεις. Ο κοινός τους κώδικας, με αυτή την λέξη μετέφερε κάμποσο νόημα: για αρχή, όπου “χημικό” είναι σίγουρα κάποια βλαβερή ουσία — χημικό και καλό δεν γίνεται, χημικό καλό μόνο νεκρό, που θα φώναζε και η Χρυσή Αυγή αν είχε αντινεοεποχίτικη συνείδηση.
Η λέξη “χημικό” χρησιμοποιείται συνάμα έχοντας το φορτίο του μη-φυσικού, του “τεχνητού“, του “κατασκευασμένου σε εργαστήριο” — πράγμα που αξιωματικά είναι “κακό” και, φυσικά, μπορεί να αποτελέσει εξαίσια απάντηση στην ερώτηση “γιατί τα χημικά είναι κακά;“. Μην μπεις στον κόπο να κάνεις διευκρινιστικές ερωτήσεις — ως εκεί “γνωρίζουν” για αυτά τα “χημικά“, δεν τους χρειάζεται δα και τίποτα παραπάνω για να τα αποφύγουν: οποιαδήποτε απάντηση που θα λάβεις θα είναι “αναμάσημα” και “διασκευή” πάνω στα “βασικά“.
Καλωσήλθες στον υπέροχο κόσμο της χημειοφοβίας, της τέχνης του να φτάνει το σκατό στην κάλτσα κάθε φορά που ακούς κάποιο χημικό όνομα, τόσο γρήγορα που να προκαλεί sonic boom! Η χημειοφοβία ορίζεται ως “ο παράλογος φόβος προς τις χημικές ενώσεις” — και αν γνωρίζεις τα ελάχιστα, δηλαδή πως τα πάντα γύρω μας καθώς και τα ίδια μας τα σώματα ΕΙΝΑΙ χημικές ενώσεις, συμπεραίνεις πως αυτά τα άτομα πρέπει να είναι πολύ τρομαγμένα και με τάσεις… αυτοκτονίας (άκου NirvanaI Hate Myself and Want to Die). Κάθε άλλο, όμως — όχι, αυτά τα άτομα δεν είναι τόσο τρομαγμένα όσο θα περίμενες. “Έχει σύστημα“, βλέπεις, η φάση, το οποίο βασίζεται στο τι αντιλαμβάνεσαι ως “χημικό” και τι… νοητικές κωλοτούμπες μπορείς να κάνεις μέσα σου για να καταπραϋνεις την γνωστική ασυμφωνία.
Ω, πόσο σε ιντριγκάρει το παραπάνω, πόσο θες να παίξεις με αυτούς τους ανθρώπους και τις φοβίες τους! Θα σε διευκολύνω, κάνοντάς σου τον υποβολέα έτσι ώστε να συντάξεις μια “ομιλία” (για κοινό, για κρασοπαρέα, για το Φεσιμπούκι σου) ή ένα κείμενο για την ιστοσελίδα σου που θα “συγκινήσει” τις “ευαίσθητες ομάδες“, γαργαλώντας τις εκεί ακριβώς που πρέπει! Στο τέλος θα έχεις στα χέρια σου ένα “έργο” που δεν θα έχει τίποτα να ζηλέψει από πολλά κείμενα που κυκλοφορούν ευρέως, επιτελώντας “κοινωνικό έργο” με τον “ενημερωτικό τους χαρακτήρα“. Δώσε βάση, επίσης, πως στην δημιουργία του αριστουργήματός σου ΔΕΝ θα πούμε ψέμματα! Θα χρησιμοποιήσουμε αλήθειες, οι οποίες “βγαίνουν” σωστές αν ψαχτούν τα επιμέρους κομμάτια τους — θα τις περάσουμε όμως μέσα από το μπλέντερ της προπαγάνδας, προσθέτοντας μερικές πινελιές σοφιστείας τύπου “ακούγεται λογικό άρα είναι“.
Τσίμπα χαρτί ή μαγνητοφωνάκι και πάμε να σε κάνω μάγκα για ακόμα μια φορά!

Άρχισε χώνοντας ονόματα χημικών ουσιών αβέρτα!

Τι είναι όλα αυτά τα ακαταλαβίστικα χημικά που λέει η ετικέτα με στα συστατικά;
Τι είναι όλα αυτά τα ακαταλαβίστικα χημικά που λέει η ετικέτα με στα συστατικά;
Αν θες να σύρεις τον χορό του πανικού, φρόντισε να μπορείς να το κάνεις σωστά, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους! Πρέπει να αναφέρεσαι σε οποιαδήποτε ουσία με το χημικό της όνομα, και όχι με το κοινό γνωστό της. Έτσι, λέμε πυριδοξίνη, κιτρικό οξύ, ακετόνη και υποχλωριώδες νάτριο αντί για βιταμίνη B6, ξινό, ασετόν και χλωρίνη — κάθε σου λέξη πρέπει να ηχεί στα αυτιά σαν οδοντιατρικός τροχός. Μη φοβάσαι, πολύ λίγα άτομα θα κάτσουν να ψάξουν “τι είναι αυτά“, εξάλλου “δεν είναι χημικοί” — αλλά αν έχεις αμφιβολίες προλόγισε με την φράση “χημικά όπως“.
Και μόνο που θα αναφερθεί η λέξη “χημικό” και δουν ότι ακολουθούν “στην γλώσσα μου αλλά ακαταλαβίστικοι” όροι, θα σφίξουν οι χαλαρές τους σούφρες, διότι το μυαλό τους θα ανασύρει αυτό που είναι όλα τα χημικά: παράξενες σκόνες σε μπουκάλια με επιγραφή “Προσοχή, Δηλητήριο, Καυστικό, Εύφλεκτο” και τα σχετικά προειδοποιητικά σήματα, αποκλειστικά ενδημικά είδη εργαστηρίου, τα οποία όταν αφήνουν τον “βιότοπό” τους για να μπουν στις κρέμες και τα φαγιά μας μάς γαμάνε τον αγάμητο.
Μπορείς να τσιμπήσεις έξτρα πόντους αναφέροντας την “συνθετική“/”τεχνητή” τους φύση, παρέχοντας έτσι ένα γαργάλημα σε άλλα ενδιαφέροντα αντανακλαστικά των χόμο που έχεις αναλάβει να “διαφωτίσεις” ή αναφέροντας “γράμματα και αριθμούς” μαζί. Η τελευταία τεχνική είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική: οι λέξεις γίνονται πιο ακαταλαβίστικες, δίνουν σε πολλούς την αίσθηση του “σίγουρα συνθετικό προϊόν” και… ε, αν δεν καταλαβαίνει και είναι και χημικό πρέπει να είναι επικίνδυνο, τι στο διάολο θες για να το πιάσεις, έχει νούμερα μέσα!
Αν η πινακίδα αληθεύει, τότε το πάρκο αυτό κυριολεκτικά "δεν υπάρχει"!
Αν η πινακίδα αληθεύει, τότε το πάρκο αυτό κυριολεκτικά “δεν υπάρχει”!
Αν ψάχνεις τέτοιες ονομασίες κοίτα κατά ονοματολογία IUPAC μεριά και θα έχεις στα χέρια σου την 5-[(E)-2-(4-υδροξυφαινυλο)-αιθενυλο]βενζολο-1,3-διόληtrans-3,5,4′-τριϋδροξυστιλβένιο αν τρόμαξες ακόμα και εσύ), την 1,3,7-τριμεθυλοξανθίνη ή το 2-οξοπροπάνιο αντί για ρεσβερατρόλη, καφεΐνη ή ασετόν. Στην περίπτωση που δυσκολευτείς με τούτα -πιθανό το βλέπω- πάνε σε πιο εύκολους αλφαριθμητικούς μπαμπούλες, στα γνωστά έψιλον που ακολουθούνται με έναν τριψήφιο αριθμό. Όλοι γνωρίζουμε πως τα έψιλον είναι κακά και γιαυτό τα αποφεύγουμε! Εδώ αρχίζεις αρχίζεις να φτύνεις Ε100 , Ε300 και Ε901 αντί για… κουρκουμίνη (αυτό που δίνει στον κουρκουμά το κίτρινο του χρώμα), βιταμίνη C και κερί μέλισσας!
Λίγη προσοχή μόνο! Θα ήταν αντιπαραγωγικό να αναφέρεις πως όλη η ύλη τριγύρω μας από τον αέρα που αναπνέουμε μέχρι το νερό που πίνουμε και τα κύτταρά μας έχουν χημική υπόσταση και κατά συνέπεια μπορούν να “λεχθούν” με ένα χημικό όνομα, είτε από εκείνα τα “ακαταλαβίστικα” είτε με τα ακόμα χειρότερα “ακαταλαβίστικα με αριθμούς“. Εξίσου ακατάλληλο θα ήταν να αναφέρεις πως η αδυναμία του ακροατή/αναγνώστη σου να προφέρει κάτι με ευκολία δεν το καθιστά σώνει και καλά επικίνδυνο, παράξενο ή εξωτικό — ούτε καν “προϊόν εργαστηρίου“: οι φυσικές ουσίες είναι χημικές, ο όρος “χημικό” δεν είναι ρεζερβέ μόνο για τεχνητά προϊόντα εργαστηρίου.
Στην περίπτωση που κάνεις το λάθος και σου ξεφύγουν -σαν από γλίστρημα της γλώσσας, σαν σαρδάμ βρε- τα παραπάνω που είπαμε να μην αναφέρεις, μην μου αγχωθείς! Είναι αρκετά σύνθετα και βαθιά νοήματα και δεν πρόκειται να τα πιάσουν. Τι έγινε, τους ρίξαμε κάπως και χαλάστηκαν; Μια άλλη -μάλλον εντελώς αδύνατη και σουρεαλιστική- θεώρηση θέλει τα δεδομένα όταν “δεν συμφωνούν με τις ήδη διαμορφωμένες απόψεις τους” να τρώνε κατευθείαν “block” (kick/ban για τους “Παλαιούς“) από τα αντιληπτικά τους φίλτρα και τον όποιο χώρο  με ταμπέλα “ιδέες προς προβληματισμό” θα μπορούσαν να καταλάβουν στο μυαλό τους.

Ανέφερε ζοφερή προέλευση, σύνθεση, ομοιότητες ή χρήσεις του χημικού!

Σύμβολα που πρέπουν σε χημικά: δείχνουν πόσο επικίνδυνα είναι! Φαντάσου πως χημικά με τέτοια σύμβολα χρησιμοποιούνται στην παρασκευή προϊόντων που χρησιμοποιείς καθημερινά!
Σύμβολα που πρέπουν σε χημικά: δείχνουν πόσο επικίνδυνα είναι! Φαντάσου πως χημικά με τέτοια σύμβολα χρησιμοποιούνται στην παρασκευή προϊόντων που χρησιμοποιείς καθημερινά!
Αχ, αν ήξερα μονάχα τι τρώνε και με τι πασαλείβονται! Θα τους τα αποκαλύψεις όλα όμως, να δουν τι ράμματα τους πέρασαν άλλοι στην γούνα τους όταν κοιμόντουσαν τον ύπνο του… μαλάκα. Τους αρέσει η μενθόλη, η χαρακτηριστική οσμή και γεύση της μέντας; Καιρός να αλλάξει αυτό, όταν μάθουν πως οι εταιρίες δεν τρέχουν σαν παλαβές στους κάμπους να μαδήσουν όποια μέντα βρουν μπροστά για τις τσίχλες και τα σαμπουάν τους αλλά την συνθέτουν χημικά.
Η σύνθεση συνήθως ξεκινάει από μυρσένιο πάνω στο οποίο επιδρούν με λίθιο -ναι, γνωστό για την τοξικότητά του και ως φάρμακο σε άτομα με ψυχιατρικές νόσους- και διαιθυλαμίνη, ένα χημικό που μυρίζει πολύ άσχημα και είναι διαβρωτικό! Ήσυχοι δεν θα μείνουν ούτε οι λάτρεις της βανίλιας, ή μάλλον οι λάτρεις της βανιλίνης, δηλαδή της 4-ύδροξυ-3μεθοξυβενζαλδεΰδης! Η ζήτησή της για παγωτά και γλυκίσματα έκανε την βιομηχανία να μην ικανοποιείται πλέον από τις ποσότητες που μπορεί να σου δώσει το “ιδιότροπο” φυτό της, αλλά να την παρασκευάζουν από παραπροϊόντα της βιομηχανίας χαρτιού που περιέχουν λιγνίνη!
Τα παραδείγματα εδώ μπορούν να συχενιστούν επ’ άπειρον με τον βενζολικό δακτύλιο που υπάρχει σε πάρα πολλές ενώσεις -με υπενθύμιση πως το βενζόλιο βγαίνει από επεξεργασία πετρελαίου- την κοβαλαμίνη που στο μόριό της περιέχει κοβάλτιο -του οποίου ισότοπα χρησιμοποιούν για ραδιοθεραπεία!- ή την σουκραλόζη, εκείνο το γλυκαντικό που είναι οργανοχλωριούχος ένωση με δύο δακτύλιους όπως το… φημισμένο εντομοκτόνο DDT! Χαμός, πανικός, κλάμα και ιδρώτας — μιας που είπαμε ιδρώτα, και το νερό δεν είναι το πιο αθώο συστατικό άπαξ και μπορεί να φτιαχτεί από πολύ επικίνδυνες ουσίες!
Αλήτες! Χρησιμοποιείται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες, φτιάχνεται από το εκρηκτικό υδρογόνο και αφήνετε παιδιά να το πίνουν;
Αλήτες! Χρησιμοποιείται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες, φτιάχνεται από το εκρηκτικό υδρογόνο και αφήνετε παιδιά να το πίνουν;
Καλό θα ήταν να κρατήσεις για τον εαυτό σου τα παρακάτω, δεν ενδιαφέρουν τους συνομιλητές/αναγνώστες σου: νερό θα μπορούσες να λάβεις είτε αντιδρώντας το “εξαιρετικά εύφλεκτο/εκρηκτικόυδρογόνο με το “οξειδωτικόοξυγόνο, να το πάρεις σε μπουκάλι από κάποιο κατάστημα ή να στο φέρουν επεξεργασμένο από τα λύματα της βρωμερότερης θάλασσας-βόθρου του πλανήτη. Αν το τελικό προϊόν καθαριστεί επαρκώς και προσεκτικά τότε δεν παίζει ρόλο η προέλευσή του — αν το τελικό προϊόν που κρατάς είναι “καθαρό νερό“, τότε η όποια διαφορά βρίσκεται μόνο στο κεφάλι σου, αν τύχει να μάθεις την “άσχημη” προέλευσή του.
Επίσης το ότι κάτι μπορεί να συντεθεί από επικίνδυνα υλικά (υδρογόνο — ναι, είναι και “καύσιμο πυραύλων“) δεν σημαίνει πως είναι σώνει και καλά επικίνδυνο ή πως έχει προσμίξεις από τα επικίνδυνα αντιδρώντα — τούτο είναι απλά λανθασμένη οπτική: η φύση μιας χημικής ουσίας δεν καθορίζεται από τα μεμονομένα άτομα που την αποτελούν αλλά από το σύνολό τους, τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους και την αλληλεπίδραση αυτού του συνόλου με… εσένα ή τον κόσμο γύρω της.
Χμ ναι, καλά όλα τούτα αλλά… το νερό “χρησιμοποιείται στους πυρηνικούς αντιδραστήρες” — θα έπινες εσύ κάτι που χρησιμοποιείται σε πυρηνικό αντιδραστήρα; Βάλε εδώ ακόμα ένα λιθαράκι στα παραπάνω, πως μια ουσία μπορεί να έχει πολλές χρήσεις, μην σε τρομάζουν όμως, διότι μια ουσία μπορεί να έχει πολλές ιδιότητες: το χλωριούχο κάλιο που χρησιμοποιείται ως αρκετά ασφαλές υποκατάστατο του αλατιού, χρησιμοποιείται επίσης και στην εκτέλεση θανατικής ποινής μέσω ένεσης — φάε το σε λογικές ποσότητες, απλά μην το σουτάρεις στις φλέβες σου.
Ίσως αναρωτηθείς όμως — γιατί πολλά χημικά θα μπορούσαμε να πούμε πως προέρχονται από “παράξενες“, “τρομαχτικές” ή “ακάθαρτες” πηγές; Γιατί να φτιάξεις πράγματα που θα φαγωθούν, από “προϊόντα πετρελαίου“, “υποπροϊόντα επεξεργασίας μετάλλων ή χαρτιού” κτλ.; Εδώ η απάντηση έχει δυο στελέχη: το πρώτο είναι το προφανές, πως για να συνθέσεις πολλές ουσίες κάπου πρέπει να βρεις τα αρχικά συστατικά — με τον ίδιο τρόπο που τα βρίσκει η συκιά στον βόθρο σου και κάνει τα πιο γλυκά σύκα. Δεν είχες δα την ψευδαίσθηση πως τα υλικά που χρησιμοποιούμε μας τα αφήνουν οι εξωγήινοι γείτονές μας το βράδυ όταν κοιμόμαστε, έτσι;
Το δεύτερο είναι πως η χημική βιομηχανία δεν παίζει με “στραγάλια” από άποψη ποσοτήτων: θέλει εκατοντάδες τόνους πρόδρομων ουσιών και αξιοποιεί πηγές από τις οποίες μπορεί να τις εξάγει σε μεγάλες ποσότητες και όσο το δυνατόν πιο φθηνά — τίποτα δεν πετιέται, αν μπορείς να το εκμεταλλευτείς παραπάνω.  Εδώ έρχονται τα “πετρέλαια“, το “ό,τι πετάει η χαρτοβιομηχανία, πάω και το μαζεύω διότι έχει μέσα καλούδια που με ενδιαφέρουν” κτλ.
Αν συνεχίζει να σε τρομάζει η προέλευση των πρόδρομων ουσιών τότε καλύτερα άλλαξε πλανήτη: ακόμα και στην επεξεργασία “φυτικών” ουσιών (βλέπε ζάχαρη) θα δεις πολλές φορές πως χρησιμοποιούνται χημικά που θα σε τρόμαζαν, που έχουν και αυτά “ύποπτη προέλευση” ή που από μόνα τους “θα μπορούσαν να γίνουν επικίνδυνα“. Για να μπορέσεις να κοιμηθείς το βράδυ, τσίμπα και το take home message από όλα τούτα: Ναι, τα τελικά προϊόντα που φτάνουν σε εσένα είναι “καθαρισμένα” και δεν έχουν προσμίξεις από τις αρχικές πηγές τους, ούτε από ενδιάμεσα στάδια (όταν τύχει να έχουν, ξεσπάει τεράστιο σκάνδαλο) — τα μασίνια που ανιχνεύουν τέτοιες προσμίξεις γίνονται όλο και πιο ευαίσθητα, πράγμα που δουλεύει προς συμφέρον μας.

Οι φρικαλέες παρενέργειες των ουσιών για τις οποίες μιλάμε!

Θα σε δυσαρεστήσω: όλα τα "χημικά" έχουν παρενέργειες, τα βότανα που ρουφάς αποτελούνται από χημικά άρα και αυτά έχουν παρενέργειες!
Θα σε δυσαρεστήσω: όλα τα “χημικά” έχουν παρενέργειες, τα βότανα που ρουφάς αποτελούνται από χημικά άρα και αυτά έχουν παρενέργειες!
Εδώ είναι τα ωραία! Βάρα στο κόκκαλο με μπρίο, διότι φθάσαμε στο σημείο που επιβεβαιώνει τον όποιο αναγνώστη ή ακροατή σου: θα τους αναφέρεις τα φρικαλέα αποτελέσματα που φέρνει η επαφή με την όποια χημική ουσία. Το παιχνίδι είναι πολύ απλό. Ψάχνεις την ουσία και διανθίζεις “το θέμα” με οποιαδήποτε σχετικό κίνδυνο μπορεί να βρεις: αλλεργίες, παρενέργειες, αποτελέσματα υπερδοσολόγησης. Μην μασάς, τα πάντα χωράνε: από τ’ ότι φέρνει αέρια, ναυτία, ζαλάδες, άσθμα μέχρι πονόκοιλους, πνευμονικό οίδημα, εγκεφαλικές βλάβες, ηπατικές βλάβες και φυσικά τον μπαμπούλα όλων, τον καρκίνο! Αν πετύχεις και κάποιο σύμπτωμα που δεν το γνωρίζεις ή καλά καλά δεν μπορείς να το διαβάσεις, βάλε το και αυτό μέσα — ακούγεται άγνωστο και τρομαχτικό, πράγμα που προσθέτει στο εφέ.
Θες έμπνευση; Έχει αναφερθεί δυσκοιλιότητα, κούραση, εμετοί, αφυδάτωση και μεταστατική ασβεστοποίηση των μαλακών μορίων από λήψη χοληκαλσιφερόλης! Η λήψη ρετινόλης και συγγενών ουσιών μπορεί να προκαλέσει κύρωση ήπατος, αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης, γωνιακή χειλήτιδα, τερατογενέσεις και οστεοπόρωση! Το διττανθρακικό νάτριο μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατο ερεθισμό των ματιών, του δέρματος και της αναπνευστικής οδού, μέχρι και αλκάλωση, η οποία μπορεί να γίνει θανάσιμη. Το οξικό όξυ, άλλο ένα επικίνδυνο χημικό που υπάρχει σε ορισμένα προϊόντα στην κουζίνα σου, μπορεί να προκαλέσει μόνιμες ζημιές στο πεπτικό σου σύστημα ή στα μάτια σου, είναι καυστικό, μπορεί να καταστρέψει τα δόντια σου και η χρόνια έκθεση σε αυτό μπορεί να προκαλέσει πνευμονικό οίδημα ή διάφορες μορφές άσθματος — μην ξεχάσεις επίσης πως ορισμένες πηγές αναφέρουν πως είναι μεταλλαξιογόνο σε ορισμένους οργανισμούς και εύφλεκτο!
Παρενέργειες των χημικών συμπεριλαμβάνουν φλωρίαση, αλλήθωρα μάτια και κουνελοδόντια.
Παρενέργειες των χημικών συμπεριλαμβάνουν φλωρίαση, αλλήθωρα μάτια και κουνελοδόντια.
Αντιθέτως, να λησμονήσεις να αναφέρεις πως τα αποτελέσματα μιας ουσίας πάνω σε έναν οργανισμό εξαρτώνται από την φύση της, την δοσολογία την οποία λαμβάνεται (ή την συγκέντρωση στην οποία βρίσκεται), την οδό πρόσληψης, το αν η έκθεση σε αυτή είναι χρόνια ή οξεία και φυσικά από τον οργανισμό ο οποίος εκτίθεται. Ξέχνα να αναφέρεις πως πονοκέφαλο, ναυτία, σπασμούς, κρίσεις, εμετούς, κώμα και θάνατο μπορεί να προκαλέσει ακόμα και το νερό όταν καταναλωθεί σε πολύ μεγάλες ποσότητες.
Δεν υπάρχει 100% ασφαλής ουσία, ανεξαρτήτως προέλευσης. Ζεις σ’ έναν άκρως επικίνδυνο πλανήτη, μωρό μου, που τα πάντα θα μπορούσαν να σε βλάψουν. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες (οι παρενέργειες) και οι αλλεργίες υφίστανται για όλες τις γνωστές ουσίες και έχουν να κάνουν με τον μηχανισμό δράσης τους και με την ιδιοσυγκρασία του ατόμου. Ένα άλλο ψιλοφακτάκι, επίσης, είναι πως ακόμα και για την πιο αθώα ουσία υπάρχει πάντα μια δόση που αυτή εκδηλώνει τοξικότητα, που μετατρέπεται δηλαδή σε “δηλητήριο“.
Οι ουσίες οι οποίες θεωρούνται “ασφαλείς” είναι οι ουσίες που απλά έχουν χαμηλό ποσοστό εμφάνισης παρενεργειών και σχετικά μεγάλη “απόσταση” μεταξύ της δόσης που θα λάβεις συνήθως, με αυτήν που θα έβλαπτε μεγάλο μέρος αυτών που θα την λάμβαναν. Διαβάζοντας πως μια ουσία είναι βλαπτική, μπορείς για αρχή να κάνεις διπλό κλικ στο wetware σου, στο προγραμματάκι με το όνομα “ανιχνευτής μπούρδας” — στην συνέχεια μπορείς να κάνεις ερωτήσεις όπως “τι δόσεις λαμβάνει ένας άνθρωπος από αυτή την ουσία;“, “σε τι συγκέντρωση βρίσκεται γύρω μου;“, “τι συγκεντρώσεις/δόσεις έχουν αποδειχθεί βλαπτικές και σε τι πειραματικά μοντέλα;” και τέλος “υπάρχουν επιδημιολογικά στοιχεία στους ανθρώπους;“. Σαν να νιώθεις πως τα έχουμε ξαναπεί όλα τούτα, διάσπαρτα μέσα από την στήλη Sci-zophrenia, δεν νομίζεις;

Διορθώσαμε την χημειοφοβία;

Ναι, ίσως βοηθούσε αν ερχόμασταν από παιδιά σε επαφή με την χημεία. Η μπριγιαντίνη στο μαλλί είναι προαιρετική, αν και χημική!
Ναι, ίσως βοηθούσε αν ερχόμασταν από παιδιά σε επαφή με την χημεία. Η μπριγιαντίνη στο μαλλί είναι προαιρετική, αν και χημική!
Φυσικά! Είναι γνωστό πως αν ειρωνευτείς κάποιον ή τον κάνεις να νιώσει βλάκας με ριπές πληροφορίας, το ίδιο κιόλας βράδυ θα βάλει ένα ποτάκι, θα κάτσει ρεμβάζοντας τα άστρα από το μπαλκόνι του και πέσει σε βαθιά περισυλλογή γύρω από όλα όσα του είπες και από το πόσο εσφαλμένες μπορούν να είναι οι απόψεις του. Το χάραμα θα τον βρει να γκουγκλάρει μανιασμένα, διψασμένος για πληροφορία — και είναι πολύ πιθανόν να αναθεωρήσει τις απόψεις του και να σου αφήσει μάλιστα και ευχαριστήριο μήνυμα στο φουμπού σου! Άκου και το Ζαϊκλόνι, τόσο καιρό αυτή τη δουλειά κάνει με αυτήν εδώ την στήλη!
Η χημειοφοβία είναι πολυπαραγοντική “νόσος“. Από την μια ίσως φταίει πως πολλοί άνθρωποι δεν ήρθαν πρακτικά σε επαφή με την χημεία στο σχολείο (εργαστήριακή επίδειξη στο μάθημα της χημείας) και την έχει γνωρίσει μόνο ως “βαρετή επιστήμη στο χαρτί“. Από την άλλη η ενημέρωση του κόσμου περί χημείας συνήθως έρχεται μέσω MME, και είναι πολύ ευκολότερο από αυτά να σου μείνει η τρομολαγνεία και μια έκρηξη σε κάποιο εργοστάσιο που δηλητηρίασε μια ολόκληρη επαρχία, παρά μια πιο “καθημερινή” και “ανεπαίσθητη” παρέμβαση της χημείας στην ζωή μας.
Ίσως έφταιξε επίσης το  ρεύμα “λατρείας της χημείας” με το που η οργανική χημεία ιστορικά πήρε τα πάνω της και άρχισε να φτιάχνει συνθετικές βαφές και πολλά φάρμακα, το οποίο σιγά σιγά μετατράπηκε σε ρεύμα χημειοφοβίας, όταν φάνηκε πως η όλη ιστορία δεν έχει μόνο θετικά αλλά και αρνητικά — μην σου κάνει εντύπωση, έτσι είναι τα ρεύματα, δεν απαιτούν γνώση του αντικειμένου, “ιδεολογία“, νοοτροπία ή σκέψη από την μεριά του θιασώτη τους, απαιτούν απλά το να κυλήσεις μαζί τους ζητοκραυγάζοντας ή γιουχάροντας. Μη φοβάσαι, κανείς “συνάδελφος” δεν θα σου κάνει τεστάκι να δει πόσο έχεις ψάξει το θέμα για το οποίο εκδηλώνεις τόσο θερμά “πιστεύω“.
Ζημιά επίσης κάνει πιθανότατα και το “απόμακρο” (ή έστω το στερεότυπο του απόμακρου) του “γνώστη” ακαδημαϊκού, που φοβίζει τον κόσμο όσον αφορά την επιστήμη της χημείας, τον κάνει να νιώθει “λίγος” απέναντι σε τούτον, αλλά πάνω από όλα δεν μπορεί να κατανοήσει αυτά που λέει ή νιώθει πως τον προσβάλλουν. Έτσι ο δρόμος ανοίγει για “γνώστες” πιο φιλικούς προς το πόπολο -βλέπε mercola.com- με πιο κατανοητά λογάκια, και πάνω από όλα κατανόηση και ανοιχτές αγκάλες για τους φοβισμένους. Πού θα πας μανάρι μου, στον ξενέρωτο πολυλογά με τις δύσκολες λέξεις που νιώθεις πως ίσως σε εμπαίζει ελαφρώς, ή στον σωστό που νιώθει τους φόβους σου και σου έχει σίγουρες απαντήσεις με απόλυτα μονοσύλλαβα “ναι ή ου” στα ερωτήματά σου;
Αγόρασε ένα τέτοιο στον μούλο σου ΣΗΜΕΡΑ!
Αγόρασε ένα τέτοιο στον μούλο σου ΣΗΜΕΡΑ!
Ίσως η λύση πρέπει να έρθει και από τις δυο πλευρές, αλλά να πρέπει να κοπιάσουν λίγο πιο πολύ οι “γνώστες” και οι “ακαδημαϊκοί“. Ο φόβος για τις χημικές ουσίες δεν είναι πλήρως αδικαιολόγητος — εδώ είναι που χρειάζονται άτομα που θα κάνουν γόνιμο διάλογο με… απλές ερωτήσεις.
Για αρχή, τι εννοεί ο κόσμος όταν λέει “χημικά“; Ας συμφωνηθεί πρώτα αυτό, ώστε να υπάρχει κοινός κώδικας επικοινωνίας — δεν μπορείς να μιλάς με ένα κοινό όταν για έναν βασικό όρο άλλο εννοείς εσύ και άλλο το ακροατήριό σου. Στο επόμενο βήμα θα μπορούσαν να ακουστούν οι ανησυχίες “του κόσμου“, και να διαχωριστούν σε βάσιμες για τις οποίες καλό θα ήταν να ξεκουνηθούμε και να κάνουμε κάτι και αβάσιμες: ένα άτομο μπορεί να φοβάται το… ασκορβικό οξύ στην πορτοκαλάδα και το εξασθενές χρώμιο στο νερό — το ότι ο πρώτος φόβος του είναι μπούρδα (χμ, αυτό πες του το ευγενικά και διπλωματικά διότι αλλιώς θα κλείσει σαν στρείδι) δεν σημαίνει πως και ο δεύτερος είναι ανυπόστατος, αντιθέτως μπορεί να αποτελεί σοβαρότατη ανησυχία.
Τέλος, χρήσιμο θα ήταν να σπάσει η “ειδικολαγνεία” και το “δεν είμαι χημικός άρα δεν μπορώ καν να πλησιάσω το θέμα“. Όχι, οι χημικοί δεν γνωρίζουν τα πάντα, δεν γνωρίζουν απέξω όλες τις ουσίες με τα χημικά τους ονόματα, ούτε γνωρίζουν απέξω και ανακατωτά την φαρμακολογία και την τοξικολογία τους. Όχι, οι χημικοί δεν έχουν τρίτο εγκεφαλικό “ημισφαίριο“. Κοινώς, έναν βασικό έλεγχο για το τι χημικό είναι η “ριβοφλαβίνη” μπορείς να τον κάνεις και εσύ χωρίς πτυχίο χημείας. Επίσης, πολλές φορές είναι αντιπαραγωγικό να περιμένεις από έναν επιστήμονα να σου μιλήσει με σιγουριές επιπέδου δόγματος, μιλάς με επιστήμονα, όχι με ιερέα κάποιας θρησκείας. Ένα “ίσως” , “μάλλον ναι” ή “δεν υπάρχει γενικός κανόνας, κρίνουμε κατά περίπτωση” μπορεί να ακούγονται πιο αβέβαια από ένα  βροντερό “ναι/όχι“, αλλά συνήθως είναι πιο αληθινά αν κόπτεσαι για… αλήθειες. Το μόνο που σου μένει για να κρίνεις την τόση πληροφορία που έχεις σήμερα στα χέρια σου, μέσα από το υπολογιστομαραφέτι, είναι η κριτική ικανότητα… Γι’ αυτό και δεν με παίρνει ύπνος τα βράδια.

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Τιμητικό δίπλωμα σε Λαρισαία φοιτήτρια Ιατρικής

ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΑΓΓΕΙΑ

Τιμητικό δίπλωμα απονεμήθηκε σε επιστημονική ομάδα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης –τμήμα Ιατρικής αποτελούμενη από τους γιατρούς  Δ. Αρτέμη, Σ. Μπουζώνη, Μ. Φλαμουρίδου, Α. Μήτσογλου, Α. Τερζούδη, Κ. Βαδικόλια Γ. Τσιβγούλη, Ι. Ηλιόπουλο, Χ. Πιπερίδου της Πανεπιστημιακής Νευρολογικής Κλινικής Δ.Π.Θ., Π.Γ.Ν. Αλεξανδρούπολης και τη Λαρισαία φοιτήτρια Ιατρικής Τ. Χρυσοχόου για την εργασία τους με τίτλο «Η αναδιαμόρφωση των εγκεφαλικών αγγείων σε ασθενείς με   μικροαγγειακού τύπου λευκοεγκεφαλοπάθεια».
Μικροαγγειακού τύπου λευκοεγκεφαλοπάθεια ορίζεται η ισχαιμικής αιτιολογίας βλάβη της λευκής ουσίας από νόσο των μικρών αγγείων. Η λευκοεγκεφαλοπάθεια αυτού του τύπου είναι το αποτέλεσμα αναδιαμόρφωση (remodeling) αγγείων της μικροκυκλοφορίας (διάμετρου150-300 μm), η οποία προκαλεί διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, όπως και απόφραξη των τριχοειδών. Κύριο αίτιο είναι η χρόνια αρτηριακή υπέρταση, η οποία στη μακροκυκλοφορία (μεγάλες ελαστικού τύπου αρτηρίες και μέσου μεγέθους μυϊκού τύπου αρτηρίες), επάγει είτε την ευτροφική είτε την υπερτροφική αναδιαμόρφωση, δηλαδή την πάχυνση του τοιχώματος του αγγείου, την αύξηση της διαμέτρου του, την ανάπτυξη αθηρωματικών πλακών και την αύξηση της σκληρίας των αγγείων (stiffening).
Στη βραβευθείσα μελέτη γίνεται διερεύνηση του τύπου της αναδιαμόρφωσης της μακροκυκλοφορίας των έξω- και ενδοκράνιων αγγείων σε ασθενείς με μικροαγγειακού τύπου λευκοεγκεφαλοπάθεια.
Μελετήθηκαν 52 ασθενείς (28 άνδρες, μέσης ηλικίας 71,38 ετών) με ιστορικό αρτηριακής υπέρτασης, στους οποίους α) τα ευρήματα της MRI εγκεφάλου ήταν συμβατά με μικροισχαιμικού τύπου λευκοεγκεφαλοπάθεια και β) απουσίαζαν αθηρωματικές στενώσεις των εγκεφαλικών αγγείων.  Στους ασθενείς προσδιορίστηκαν: ο δείκτης πάχυνσης του έσω-μέσου χιτώνα (IMT), η διάμετρος της κοινή καρωτίδας αρτηρίας (CCA) και  ο δείκτης σφυγμικότητας (PI) της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας (MCA), με βάση το έγχρωμο υπερηχογράφημα (CCDU) και  διακρανιακό υπερηχογράφημα (TCD).
Αποτελέσματα. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση βρέθηκε να υπάρχει μεταξύ: 1) της διάμετρου της CCA με το IMT (Pearson’s r=-0,501, p<0 2="" earson="" imt="" mca="" p="0,005).</p" pi="" r="-0,412," s="">
Συμπεράσματα. Η αναδιαμόρφωση της κοινής καρωτίδας αντιστοιχεί στην αύξηση της διαμέτρου της, η οποία φαίνεται να αντισταθμίζει την ενδεχόμενη πάχυνση του έσω-μέσου χιτώνα του αγγείου (↑CCA Diameter → ↓CCA IMT). Η αύξηση της διαμέτρου της κοινής καρωτίδας δεν είναι επαρκής μηχανισμός απορρόφησης του μηχανικού stress και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της σκληρίας της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας (↑CCA Diameter →  ↑MCA PI  ). Η πάχυνση του τοιχώματος της κοινής καρωτίδας φαίνεται να απορροφά το μηχανικό stress με αποτέλεσμα τη διατήρηση βαθμού ευενδοτότητας της μέσης εγκεφαλ ικής αρτηρίας (↑CCA IMT → ↓MCA PI).
Σημειώνεται ότι η εργασία βραβεύτηκε στο πλαίσιο του 5ου πανελλήνιου συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρίας Αγγειακών Εγκεφαλικών νόσων, που πραγματοποιήθηκε το διήμερο 8 και 9 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη

Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

Η φάρσα της αξιολόγησης

Protagon.gr

 Του Δ. Καμπουράκη 
Είχα, πριν από λίγες μέρες, μια συζήτηση με την κυρία Λαμπροπούλου, εκπαιδευτικό στη δευτεροβάθμια, για το θέμα της αξιολόγησης των διδασκόντων. Διαφωνήσαμε σε πολλά και συμφωνήσαμε σε αρκετά, σ’ ένα θέμα εξαιρετικά πολύπλοκο και εξόχως ευαίσθητο.
 Οι απόψεις της είναι αξιοπρόσεκτες και αποτελούν κοινό τόπο για τη συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών και των δασκάλων αυτής της χώρας, στα χέρια των οποίων έχουμε εμπιστευτεί τα παιδιά μας. Της ζήτησα ολοκληρωμένη την άποψή της, την οποία παραθέτω προς συζήτηση και προβληματισμό όλων:

«Ζούμε στην εποχή του βιασμού των λέξεων και των εννοιών κι η αξιολόγηση είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Από έννοια θετική έχει γίνει το πιο αποτελεσματικό ίσως εργαλείο, που στις κατάλληλες συνθήκες και με το έδαφος στρωμένο από καιρό, θα τσακίσει κάθε έννοια συλλογικότητας και παιδαγωγικής ελευθερίας στα ήδη βαριά τραυματισμένα σχολεία και τους κατακερματισμένους συλλόγους διδασκόντων, θα σπείρει το φόβο, την καχυποψία και τον ανταγωνισμό ανάμεσά στους εκπαιδευτικούς και θα αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό που θα κάνει επιτέλους πράξη τις επιθυμητές από την τρόικα απολύσεις. Και το χειρότερο απ’ όλα, έχει γίνει το μαγικό κουτί που θα χωρέσει όλη την πικρία της  κοινωνίας μας για την κατάσταση της παιδείας και μια θλιβερή "δικαίωση" των ταπεινωμένων εργαζόμενων, των απολυμένων και των υποαπασχολούμενων του ιδιωτικού τομέα με τη λογική "αφού συμβαίνει σε μένα, γιατί όχι και σ’ αυτούς".
Το ζητούμενο όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μια αμφιλεγόμενη "κοινωνική δικαιοσύνη", όπως συνήθως προβάλλεται από τα ΜΜΕ, αλλά το θετικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να φέρει. Η πολιτεία δεν αξιολογεί κι ενδεχομένως απολύει τους εκπαιδευτικούς της για να "παρηγορήσει" τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα ότι δεν υποφέρουν μόνο αυτοί, αλλά για να φέρει αποτελέσματα και να βελτιώσει την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου.


Επιπλέον, το όλο εγχείρημα προωθείται μέσα σε συνθήκες απόλυτης απαξίωσης, τρομοκράτησης και ηττοπάθειας των εκπαιδευτικών, μέσα στο καθεστώς των ΕΔΕ, των συγχωνεύσεων, των αργιών, της διαθεσιμότητας, των υποχρεωτικών μετακινήσεων για το συμφέρον της υπηρεσίας, ακόμα περισσότερων περικοπών στις αποδοχές τους, τη δημιουργία πλεονάζοντος προσωπικού και τελικά το ενδεχόμενο των απολύσεων.
Ακόμα κι αν πιστεύει κανείς στην αναγκαιότητα της αξιολόγησης, είναι αδιανόητο να τη φανταστεί να υλοποιείται μέσα σ' αυτό το κλίμα του φόβου, της απαξίωσης, του ανταγωνισμού και της οικονομικής εξαθλίωσης. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η όποια αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου πρέπει ή μπορεί να γίνεται με ποσοτικούς δείκτες και σύνδεση με τη μισθολογική εξέλιξη ή ακόμα χειρότερα με τη διατήρηση της θέσης του εκπαιδευτικού. Δεν πιστεύω ότι ο φόβος, ο ανταγωνισμός, το χρήμα κι η πίεση κάνει τους ανθρώπους καλύτερους στη δουλειά τους.

Η διδασκαλία, οι σχέσεις των μαθητών και των δασκάλων τους διέπονται από κανόνες κι εξαρτώνται από παράγοντες που ίσως δεν μπορούν να φανταστούν όσοι δεν μπαίνουν στην τάξη. Παράγοντες που δεν μπορούν να μετρηθούν όσα "στημένα" μαθήματα κι αν γίνουν κι όσες φόρμες κι αν συμπληρωθούν. Η δουλειά του εκπαιδευτικού είναι ιδιαίτερη και γοητευτική. Και σίγουρα κάποιοι δεν την κάνουν όπως πρέπει. Ναι, αυτό που προέχει είναι το συμφέρον κι η προστασία των μαθητών μας και το δικαίωμά τους στη μάθηση. Αν όμως χάσει η διδασκαλία την ελευθερία και τη γοητεία της, αν μπει μέσα σε στενά πλαίσια ελέγχου, αν εξασκείται σε καθεστώς φόβου και ανελευθερίας, αν υποκύψει στο κυνήγι της χρηματικής αμοιβής, τότε φοβάμαι ο πρώτος χαμένος θα είναι η ελληνική κοινωνία και τα παιδιά μας.

Πώς να μιλήσεις για αξιολόγηση, προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου, γνώση του γνωστικού επιπέδου και της κοινωνικής προέλευσης των μαθητών σε εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σε δύο ή και σε τρία σχολεία, που αλλάζουν κάθε χρόνο σχολείο, που καλούνται να καλύψουν κενά ακόμα και για το διάστημα λίγων εβδομάδων, που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις τάξεις στις οποίες δίδασκαν μετά από συμπτύξεις τμημάτων ακόμα και στη μέση της χρονιάς; Σε εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σε σχολεία χωρίς θέρμανση κι όπως δυστυχώς βιώσαμε πέρσι χωρίς βιβλία, σε μαθητές συχνά εξαθλιωμένους και υποσιτισμένους, σε αγριεμένους έφηβους που προέρχονται από οικογένειες που δοκιμάζονται σκληρά; Σε εκπαιδευτικούς που προσφέρουν απ’ το υστέρημα ή το χρόνο τους σε κινήσεις και μαθήματα αλληλεγγύης; Σε εκπαιδευτικούς που για την ώρα, το μόνο portfolio που φτιάχνουν είναι αυτό με τους απλήρωτους λογαριασμούς τους;
Αυτό που χρειάζεται επειγόντως η Παιδεία μας είναι η στήριξη του εκπαιδευτικού κι όχι η πίεση, η απαξίωση και η τιμωρία του. Να μας αφήσουν να αφοσιωθούμε στο έργο μας, να αγκαλιάσουμε και να στηρίξουμε τους μαθητές μας και να τους προσφέρουμε όλα αυτά που τόσο απεγνωσμένα έχουν ανάγκη αυτές τις δύσκολες μέρες, να νιώσουμε την κοινωνία στο πλευρό μας, όχι απέναντί μας. Ελεύθερους εκπαιδευτικούς χρειαζόμαστε, που με το κεφάλι ψηλά θα σταθούν δίπλα στα παιδιά μας και θα τα διδάξουν τη γνώση και την αξιοπρέπεια. Εκπαιδευτικούς που θα κρίνονται με διαδικασίες που δεν θα στηρίζονται στο φόβο ή το χρήμα που μπαίνει ή βγαίνει από την τσέπη τους. Διαδικασίες που θα τους οπλίσουν με αξιοπρέπεια και δύναμη. Διαδικασίες που θα συνδέονται με τη διαρκή και σωστή επιμόρφωσή τους αντί για τη συλλογή βεβαιώσεων στην οποία επιδίδονται τα τελευταία χρόνια. Διαδικασίες που θα λαμβάνουν υπόψη τους τις κοινωνικές ιδιαιτερότητες των σχολείων και των μαθητών τους. Διαδικασίες που καμία σχέση δεν πρέπει να έχουν με τις επιδόσεις των μαθητών σε συνεχείς εξετάσεις (και μάλιστα εθνικού επιπέδου για να είναι μετρήσιμα τα αποτελέσματα), εξετάσεις που πνίγουν κάθε ενδιαφέρον κι αγάπη για τη γνώση και στραγγαλίζουν τη δυνατότητα των εκπαιδευτικών να την εμφυσήσουν και που θα τους οδηγήσουν να "προετοιμάζουν" ψυχρά τους μαθητές τους για τα συνεχή τεστ ώστε να μην αξιολογούνται αρνητικά (όπως έγινε ήδη σε σχολεία των ΗΠΑ όπου εφαρμόστηκαν αντίστοιχα μοντέλα αξιολόγησης).
Κι όταν, αν, περάσουν οι δύσκολες μέρες, να ανοίξουμε τη συζήτηση όλοι μαζί με εντιμότητα, ειλικρίνεια και σεβασμό μεταξύ μας, για να βρούμε ποιο είναι το καλύτερο για την κοινωνία μας.

Ελένη Λαμπροπούλου, Εκπαιδευτικός»

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών



ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Πότε ένας εκπαιδευτικός είναι Ελλιπής, Επαρκής, Πολύ Καλός Εξαιρετικός

Σχετικά με τον ποιοτικό χαρακτηρισμό των εκπαιδευτικών το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την Αξιολόγηση ορίζει , μεταξύ άλλων:

ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ:
Ελλιπής εφόσον μεταξύ αυτού και των μαθητών διαπιστώνεται απουσία σχέσεων ή σχέσεις αδιάφορες. Δεν υπάρχει πνεύμα και συμπεριφορά συνεκτικής τάξης, ελάχιστοι μαθητές συμμετέχουν στις εργασίες της τάξης , δεν διατυπώνονται , ούτε έμμεσα, προσδοκίες για τη μάθηση και τη συμπεριφορά των μαθητών και ο αξιολογούμενος χρησιμοποιεί ως βασικό μέσο επίτευξης της σχολικής πειθαρχίας την επιβολή κυρώσεων .
ΕΠΑΡΚΗΣ εφόσον αναπτύσσει σχέσεις σεβασμού μεταξύ αυτού και των μαθητών , αμοιβαίας αποδοχής και αλληλοβοήθειας μεταξύ των μαθητών, και διασφαλίζει συνθήκες συναίνεσης και αποδοχής των απόψεων και θέσεων κατά τη διδακτική διαδικασία.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ: Εφόσον:
α/δημιουργεί, με λόγια και πράξεις, συνθήκες αποδοχής, στήριξης και ενθάρρινσης για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές ιδίως για τους προερχόμενους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και τους έχοντες μειωμένη αυτοεκτίμηση.
β/εκφράζει με λόγια και με πράξεις υψηλές , αλλά ρεαλιστικές προσδοκίες για τη μάθηση και συμπεριφορά των μαθητών και
γ/αποφεύγει τον διδακτισμό σε θέματα αξιακά, ενώ παράλληλα υιοθετεί δημοκρ5ατικό τρόπο επικοινωνίας , με στόχο να ενθαρρύνει τις συλλογικές αποφάσεις και την ελεύθερη έκφραση και τεκμηρίωση προσωπικών θέσεων με βάση λιγιθκα, αξιακά επ[ισχειρήματα και παράθεση δεδομένων.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Εφόσον πλέον προϋποθέσεων της προηγούμενης περίπτωσης εμπεδώνει δημοκρατικό τρόπο επικοινωνίας και επίλυσης θεμάτων ενθαρρύνοντας πέρα από την αιτιολόγηση απόψεων , τη διαδικασία της τεκμηριωμένης διαλεκτικής αντιπαράθεσης επί θέσεων, κρίσεων και προτάσεων.
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗ ΤΑΞΗ
ΕΛΛΙΠΗΣ Εφόσον μεταξύ αυτού και των μαθητών, υπάρχει ουδέτερο έως και ψυχρό κλίμα με στοιχεία τριβών και αντεγκλήσεων, εμ αποτέλεσμα οι μαθητές να παραμένουν αδιάφοροι και αποστασιοποιημένοι.
ΕΠΑΡΚΗΣ: Εφόσον
α/καλλιεργεί συνθήκες παιδαγωγικής λειτουργίας και μαθησιακής ετοιμότητας
β/δημιουργεί στη τάξη , με ρητές δηλώσεις και συμβολικά μέσα, κλίμα ενδιαφέροντος για τη μάθηση
γ/φροντίζει να ευαισθητοποιεί τους μαθητές σε θέματα αποφυγής διακρίσεων
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ: Εφόσον δημιουργεί στη τάξη με ρητές δηλώσεις και συμβολικά μέσα κλίμα αναζήτησης και δημιουργικότητας.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Εφόσον ενθαρρύνει την ύπαρξη και ενίσχυση κλίματος συλλογικότητας και πρωτοβουλίας
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
ΕΛΛΙΠΗΣ: Εφόσον παραμελεί το χώρο και την παιδαγωγική λειτουργικότητα της τάξης, δεν φροντίζει για τη θέσπιση κανόνων, δεν μερινά για τη διαχείριση προβλημάτων συμπεριφορά και κυρίως δεν αντιμετωπίζει ανάρμοστες μορφές συμπεριφοράς των μαθητών με παιδαγωγικό τρόπο.
ΕΠΑΡΚΗΣ:Εφόσον διαμορφώνει κατάλληλα τον χώρο, ώστε να είναι ασφαλής και παιδαγωγικά λειτουργικός, ανάλογα με την ηλικία των μαθητών.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ: εφόσον
α/εμπλέκει την πλειονότητα των μαθητών σ μαθησιακή αξιοποίηση του διδακτικού χρόνου
β/δημιουργεί όρους θέσπισης και τήρησης των κανόνων συμπεριφοράς
γ/εμπλέκει ενεργά την τάξη στην παρακολούθηση των συστηματικών παραβάσεων των κανόνων αλλά και στη θ΄σπιση συνεπειών , αναλόγων με την ηλικία και τη φύση του παραπτώματος.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Εφόσον φροντίζει για την ομαλή ένταξη στις μαθητικές ομάδες καις τη σχολική ζωή, μελετά βαθύτερα τα αίτια και τις συνθήκες δύσκολων περιπτώσεων μαθητικής συμπεριφοράς , εμπλέκει στη διαμόρφωση του πλάνου και άλλους συναδέλφους για κοινή στάση.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΕΛΛΙΠ[ΗΣ: Εφόσον η προετοιμασία δεν λαμβάνει υπόψη ή λαμβάνει πλημμελώς και επιφανειακά τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά και τη μαθησιακή ετοιμότητα των μαθητών.
ΕΠΑΡΞΗΣ: Εφόσον λαμβάνει υπόψη, κατά τον προγραμματισμό της διδασκαλίας και του γενικότερου εκπαιδευτικούς έργου, τα ιδιαίτερα ψυχολογικά και αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της ηλικίας των μαθητών που διδάσκει.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ: Εφόσον λαμβάνει υπόψη , κατά τον προγραμματισμό την κοινωνικο-πολιοτισμική σύνθεση και τις διαφοροποιημένες μαθησιακές ανάγκες των μαθητών.
ΕΞΑΙΡΤΕΤΙΚΟΣ: Εφόσν λαμβάνει υπόψη τις μαθησιακές νόρμες της ηλικίας των μαθητών, τα γνωστικά κενά στην ύλη μαθημάτων προηγουμένων ετών, τις εννοιολογικές προϋποθέσεις κάθε θέματος και τις δυσκολίες της ηλικίας για την ακατανόητη των θεμάτων της ύλης .
ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ
ΕΛΛΙΠΗΣ: Εφόσν παραλείπει την ενημέρωση και π[προετοιμασία των μαθητών ή αυτή είναι ασαφής και δημιουργεί σύγχυση στους μαθητές και δεν φροντίζει για τη δημιουργία θετικού εκπαιδευτικού κλίματος.
ΕΠΑΡΚΗΣ: Εφόσον
α/με άμεσο ή έμεσο τρόπο, προσανατολίζει τους μαθητές στο θέμα, στους στόχους και στη διαδικασία κάθε μαθήματος
β/ενεργοποιεί προηγούμενη γνώση μέσω σύνδεσης με προηγούμενα μαθήματα, με εμπειρίες μαθητών και με αναγκαίες επαναλήψεις και
γ/ επιχειρεί να κινητοποιεί σε ικανοποιητικό βαθμό το μαθητικό ενδιαφέρον με την ανάδειξη αποριών και επισήμανση παρανοήσεων για θέματα του περιεχομένου του μαθήματος με τη διατύπωση «προκλητικής» ερώτηση για ασυνήθιστα θέματα.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ: Εφόσον:
α/πριν την έναρξη του κυρίως μέρους του μαθήματος , προετοιμάζει ψυχολογικά και μαθησιακά τους μαθητές με ανάπτυξη σχετικού προβληματισμού για τον τρόπο μαθησιακής προσέγγισης.
β/αξιοποιεί επιπλέον τη σύνδεση του διδακτέο θέματος με την επικαιρότητα, εμ τις εμπειρίες των μαθητών και τις αναπαραστάσεις τους
γ/ δρομολογεί υψηλό επίπεδο μαθήματος
ε/κρατά μαθησιακά ενεργούς τους μαθητές στο σύνολό τους
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Εφόσον αναφέρεται στις επιστημονικές και επιστημολογικές αντιπαραθέσεις επί του διδακτέου θέματος.

Αθήνα
Το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών έδωσε απόψε στη δημοσιότητα, το υπουργείο Παιδείας.

Το σχέδιο, που συνδέεται με την επαγγελματική εξέλιξη των εκπαιδευτικών, έστειλε το υπουργείο, για διαβούλευση, στις Ομοσπονδίες των Εκπαιδευτικών, Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ), Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) και Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ), ζητώντας τις απόψεις τους, εντός 15 ημερών, δηλαδή ως το τέλος Ιανουαρίου.

Για την αξιολόγηση χρησιμοποιείται τετράβαθμη περιγραφική κλίμακα. Η ένταξη του αξιολογούμενου σε βαθμίδα της περιγραφικής κλίμακας συνεπάγεται τον ποιοτικό του χαρακτηρισμό ως ακολούθως: «ελλιπής», «επαρκής», «πολύ καλός» ή «εξαιρετικός».

Οι ποιοτικοί χαρακτηρισμοί αντιστοιχίζονται με βαθμολογική κλίμακα, στην οποία κατώτατος βαθμός είναι το 0 και ανώτατος το 100, ως εξής:

  • «Ελλιπής»: 0 έως 30 βαθμοί
  • «Επαρκής»: 31 έως 60 βαθμοί
  • «Πολύ καλός»: 61 έως 80 βαθμοί
  • «Εξαιρετικός»: 81 έως 100 βαθμοί
Ο αξιολογητής στην οικεία έκθεση αξιολόγησης αναγράφει, για κάθε υπό αξιολόγηση κριτήριο, τον ποιοτικό χαρακτηρισμό και την βαθμολογία του αξιολογούμενου. Ο μέσος όρος της βαθμολογίας των επιμέρους κριτηρίων κάθε κατηγορίας αποτελεί τη βαθμολογία της οικείας κατηγορίας κριτηρίων, από την οποία προκύπτει ο αντίστοιχος ποιοτικός χαρακτηρισμός.

Όσον αφορά στη διαδικασία με την οποία διενεργείται η αξιολόγηση, ακολουθούνται τα παρακάτω στάδια:

α) Ο αξιολογούμενος συμπληρώνει και υποβάλλει έκθεση αυτοαξιολόγησής του το αργότερο εντός πέντε (5) ημερών, πριν από την έναρξη της αξιολογικής περιόδου. Η έκθεση αυτοαξιολόγησης απευθύνεται προς τον αξιολογητή και κατατίθεται στη γραμματεία της σχολικής μονάδας ή του σχολικού συμβούλου ή της κεντρικής ή αποκεντρωμένης υπηρεσίας στην οποία υπηρετεί ο αξιολογητής. Παράλειψη υποβολής της έκθεσης αυτής σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει τη διαδικασία της αξιολόγησης.

β) Οι αξιολογητές πριν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης προσκαλούν εγγράφως τους αξιολογούμενους σε συγκεκριμένη ημέρα και ώρα σε συνάντηση συζήτησης αναφορικά με την επικείμενη αξιολόγηση. Η πρόσκληση κοινοποιείται στον αξιολογούμενο τουλάχιστον τρεις (3) ημέρες πριν από την ημέρα της συνάντησης. Η παράλειψη πρόσκλησης του αξιολογούμενου στη συνάντηση και μη προσέλευσή του επιφέρει ακυρότητα της έκθεσης αξιολόγησης. Η ημερομηνία πραγματοποίησης της συνάντησης, καθώς και οι υπογραφές του αξιολογητή και του αξιολογούμενου σημειώνονται στον οικείο χώρο του εντύπου της έκθεσης αξιολόγησής του.

γ) Οι αξιολογητές μετά το πέρας της διαδικασίας συντάσσουν εκθέσεις αξιολόγησης. Οι εκθέσεις γνωστοποιούνται αποδεδειγμένα, το αργότερο εντός πέντε (5) εργάσιμων ημερών από τη σύνταξή τους, στους αξιολογούμενους. Σε περίπτωση νόμιμης απουσίας του αξιολογούμενου από την υπηρεσιακή μονάδα που υπηρετεί ή πραγματοποιεί το μεγαλύτερο μέρος του υποχρεωτικού του ωραρίου η έκθεση αξιολόγησης αποστέλλεται στην κατοικία του ταχυδρομικά, επί αποδείξει ή με κάθε άλλο νόμιμο μέσο. Οι αξιολογικές εκθέσεις γνωστοποιούνται εντός της αξιολογικής περιόδου ή το αργότερο τρεις (3) εργάσιμες ημέρες από τη λήξη της. 

Η διοικητική αξιολόγηση είναι ετήσια, ενώ η εκπαιδευτική αξιολόγηση, διενεργείται μία, τουλάχιστον, φορά ανά τριετία. Οι αξιολογούμενοι δικαιούνται να υποβάλουν ένσταση ενώπιον δευτεροβαθμίων οργάνων αξιολογικής κρίσης εφόσον:

α) η συνολική τους βαθμολογία είναι μικρότερη από 45 μονάδες ή
β) η διαφορά στη βαθμολογία των επιμέρους κριτηρίων της ίδιας κατηγορίας είναι μεγαλύτερη από 45 μονάδες.

Παράλληλα, αξιολογούνται και οι δόκιμοι εκπαιδευτικοί ως εξής:

Για τους δόκιμους εκπαιδευτικούς συντάσσονται κατά τη διάρκεια της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας δύο (2) εκθέσεις διοικητικής και δύο (2) εκθέσεις εκπαιδευτικής αξιολόγησης.

Οι πρώτες εκθέσεις αξιολογήσεις συντάσσονται, εντός αποκλειστικής προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερών, μετά τη συμπλήρωση ενός ημερολογιακού έτους υπηρεσίας του εκπαιδευτικού -ενδιάμεσες εκθέσεις αξιολόγησης- και οι δεύτερες εντός αποκλειστικής προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερών μετά τη συμπλήρωση της δοκιμαστικής υπηρεσίας.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ